Inleiding

     Wie de levensloop van Adelyde Content (1883–1952) onderzoekt vanaf haar geboorte tot aan haar studie aan de Universiteit Leiden, vindt aanvankelijk weinig gegevens. De officiële archieven¹ zijn de enige zekere elementen, maar zij vertellen niets over haar toenmalige innerlijke leven. Hetzelfde gold voor Hans Peter van Manen toen hij de inleiding schreef voor het boek Enkele brieven uit 1943 van Elisabeth Vreede²: "… Er zijn wel gegevens over haar, maar te weinig om een goede biografie uit samen te stellen." Elisabeth Vreede leefde in dezelfde tijd; ook zij studeerde aan de Universiteit Leiden en was goed bevriend met Adelyde Content. Destijds – rond 1900 – was een universitaire studie voor vrouwen nog een grote uitzondering.

     Dankzij een van de nichtjes van Adelyde Content kunnen we toch een unieke inkijk in haar leven krijgen. De naam van dit nichtje was Marianne Scherpenhuijsen Rom (1914–2005). Zij schreef voor de Stiftung Kulturimpuls een beknopte biografie³. Samen met haar goede kennis Lenie Reedijk verzamelde zij bovendien tal van bijzonderheden over het leven en werk van Adelyde, waaruit een tweede waardevolle bron ontstond. Lenie Reedijk plaatste deze inhoud rond 2005 op een website die zij speciaal voor Adelyde had ingericht. Deze website bleef enkele jaren online, maar werd wegens gebrek aan belangstelling uiteindelijk offline gehaald. Gelukkig heeft Michel Gastkemper, de hoofdredacteur van Motief, zestien jaar geleden een deel van deze website gekopieerd en openbaar toegankelijk gemaakt⁴. Op deze specifieke bronnen heb ik mij gebaseerd voor het reconstrueren van haar levensloop.

     Deze levensloop geeft een indruk van haar scholing en studie, haar kennismaking met de antroposofie, die uiteindelijk de definitieve richting van haar leven bepaalde. Haar ontmoetingen, vriendschappen, publicaties, cursussen en lezingen getuigen van een persoonlijkheid die diep geïnteresseerd en uiterst zorgvuldig te werk ging. Zij was een uitgesproken pionier, die haar weg vond met vreugde, humor, openheid en een groot sociaal vermogen.

     Helaas eindigde haar levensweg juist in een periode waarin zware, destructieve meningsverschillen de antroposofische beweging uiteen dreigden te drijven. Het was een tijd waarin zij haar contacten met Dornach verloor en haar publicitaire werk, dat boekdelen omvat, in vergetelheid raakte. Haar werk kan gelukkig grotendeels worden achterhaald, waardoor haar unieke zienswijze opnieuw door een grote kring van belangstellenden kan worden opgenomen.

[1] o.a.  https://www.wiewaswie.nl/nl/zoeken/   - https://openarchieven.nl  - https://stadsarchief.rotterdam.nl/            [2] Enkele brieven uit 1943 Elisabeth Vreede, Inleiding Hans Peter van Manen                                                                  [3]  https://dokumentationen.kulturimpuls.org/biografien                                                                                                        [4] https://antroposofieindepers.blogspot.com/2010/08/content.html

vervolg: levensloop van Adelyde Content